Netflix ໄດ້ເພີ່ມຢ່າງງຽບໆ ການສະແດງຄອມີດີກ່ຽວກັບການບຸກລຸກຂອງແອລິຍ່ນທີ່ ໜ້າ ຕື່ນ ສຸຂະພາບສຸດທ້າຍ ປີ 2025

(SeaPRwire) –   ອາດຈະມີບາງຄົນທີ່ໄດ້ເບິ່ງ Bugonia ແລ້ວຄິດໃນໃຈວ່າ “ໂອ້ພະເຈົ້າ, ເຂົາເຈົ້າຮູ້ໄດ້ແນວໃດ?!” ແນວຄິດທິດສະດີສົມຄົບຄິດໄດ້ຝັງເລິກຢູ່ໃນວັດທະນະທຳອິນເຕີເນັດ ເຊິ່ງໝາຍຄວາມວ່າຄວາມເຊື່ອທີ່ສຸດໂຕ່ງຂອງຜູ້ຄົນໃນໂລກອອນລາຍນັ້ນແທບຈະບໍ່ມີຂີດຈຳກັດ. ໃນໂລກ “ຫຼັງຄວາມຈິງ” (post-truth), ທ່າອ່ຽງຂອງສະໝອງມະນຸດໃນການຈົດຈຳຮູບແບບຕ່າງໆໄດ້ກາຍເປັນຈຸດອ່ອນ ເນື່ອງຈາກເສດສ່ຽວຂອງຄວາມຈິງໄດ້ຖືກນຳມາປະສົມກັບຄຳຕົວະຢ່າງສິ້ນເຊີງ — ເຊິ່ງອັນນີ້ແຫຼະຄືສິ່ງທີ່ຮູບເງົາເລື່ອງນີ້ກຳລັງສື່ສານ.

ພາຍໃນໂລກຂອງຮູບເງົາ, ສອງອ້າຍນ້ອງລູກພີ່ລູກນ້ອງ Teddy (Jesse Plemons) ແລະ Don (Aidan Elbis) ໄດ້ສ້າງໂລກທັດສະນະທີ່ພວກເຂົາຮວບຮວມມາຈາກເວທີສົນທະນາອອນລາຍ ແລະ ບາດແຜທາງຈິດໃຈສ່ວນຕົວ. ພວກເຂົາເຊື່ອວ່າໂລກນີ້ຖືກຄວບຄຸມໂດຍສິ່ງມີຊີວິດຈາກຕ່າງດາວທີ່ເອີ້ນວ່າ “Andromedans” ເຊິ່ງປອມຕົວເປັນຄົນທຳມະດາເພື່ອດຳເນີນການທົດລອງກັບມະນຸດມາເປັນເວລາຫຼາຍພັນປີ. (ພວກເຂົາຍັງກຳລັງກຳຈັດເຜິ້ງຢ່າງເປັນລະບົບ ເຊິ່ງແນ່ນອນວ່າມັນເປັນເລື່ອງທີ່ບໍ່ດີເລີຍ.)

ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ຄຳວ່າ “ທຳມະດາ” ແມ່ນຄຳນິຍາມທີ່ຂຶ້ນກັບມຸມມອງ ເມື່ອນຳມາໃຊ້ກັບຄົນຢ່າງ Michelle Fuller (Emma Stone), CEO ຜູ້ມີອິດທິພົນຂອງບໍລິສັດຢາຂະໜາດໃຫຍ່ທີ່ Teddy ກ່າວຫາວ່າເປັນຕົ້ນເຫດທີ່ເຮັດໃຫ້ແມ່ຂອງລາວຕົກຢູ່ໃນອາການໂຄມາເມື່ອຫຼາຍປີກ່ອນ. ລາວຄົງຈະບອກເຈົ້າແບບນັ້ນ ຖ້າລາວເຊົາເວົ້າເລື່ອງລັງສີແກມມາທີ່ຄວບຄຸມຄວາມຄິດຂອງລາວ ແລະ ຄວາມສຳຄັນຂອງການຕອນທາງເຄມີ. Teddy ເອງກໍເຮັດວຽກໃຫ້ກັບບໍລິສັດນີ້ເຊັ່ນກັນ ເຊິ່ງມັນເຮັດໃຫ້ສະຖານະການສັບສົນຂຶ້ນໄປອີກ ເມື່ອລາວ ແລະ Don ລັກພາຕົວ Michelle ມາຂັງໄວ້ໃນຫ້ອງໃຕ້ດິນຂອງ Teddy.

ເຖິງວ່າການດຳເນີນເລື່ອງຈະເບິ່ງໜ້າຢ້ານກົວ, ແຕ່ຜູ້ກຳກັບ Yorgos Lanthimos ໄດ້ນຳສະເໜີ Bugonia ໃນຮູບແບບຕະຫຼົກ, ເຖິງຈະເປັນຕະຫຼົກຮ້າຍກໍຕາມ. ນີ້ແມ່ນຮູບເງົາປະເພດທີ່ເຮັດໃຫ້ເຈົ້າທັງຕົກໃຈ ແລະ ຫົວຂວັນໄປພ້ອມໆກັນ: ໂດຍບໍ່ຂໍສະປອຍ, ຈຸດທີ່ໜ້າຫົວຂວັນທີ່ສຸດຂອງເລື່ອງນີ້ມາພ້ອມກັບສາກທີ່ມີເລືອດສາດຢ່າງໜ້າຕົກໃຈ. ຄວາມເຄັ່ງຕຶງນີ້ອາດຈະເຫັນໄດ້ຊັດເຈນທີ່ສຸດຜ່ານການສະແດງຂອງນັກສະແດງຕະຫຼົກ Stavros Halkias, ເຊິ່ງຮັບບົດເປັນຕຳຫຼວດທີ່ຮູ້ຈັກກັບ Teddy ມາຕັ້ງແຕ່ເດັກ ເຊິ່ງການສະແດງຂອງລາວມີທັງຄວາມອຶດອັດ ແລະ ຄວາມຕະຫຼົກໃນເວລາດຽວກັນ.

ຄວາມຕະຫຼົກໄດ້ເພີ່ມທະວີຂຶ້ນພ້ອມກັບຄວາມໂຫດຮ້າຍ ກ່ອນທີ່ທຸກຢ່າງຈະແຕກສະຫຼາຍໃນຕອນຈົບທີ່ສຸດໂຕ່ງ ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ Bugonia ເປັນຮູບເງົາທີ່ຄວນກັບມາເບິ່ງຊ້ຳ. ມີກະທູ້ໃນ Reddit ຫຼາຍແຫ່ງທີ່ອຸທິດໃຫ້ກັບການສົນທະນາວ່າຜູ້ຊົມຮູ້ທັນເລື່ອງລາວທີ່ Lanthimos ແລະ ນັກຂຽນບົດ Will Tracy ວາງໄວ້ຕອນໃດ, ເຊິ່ງເປັນມຸມມອງທີ່ໜ້າສົນໃຈຫຼາຍເມື່ອເບິ່ງຮູບເງົາເລື່ອງນີ້ຫຼາຍຮອບ.

ແຕ່ນັ້ນບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ໜ້າປະຫຼາດໃຈທີ່ສຸດ.

ນີ້ອາດຈະຟັງເບິ່ງເປັນເລື່ອງບ້າໆສຳລັບຮູບເງົາທີ່ມີຜູ້ຊາຍໃສ່ໝວກຟອຍອະລູມິນຽມທໍລະມານຜູ້ຍິງດ້ວຍໄຟຟ້າ ໃນຂະນະທີ່ມີເພງຂອງ Green Day ດັງຂຶ້ນໃນສາກຫຼັງ, ແຕ່ເມື່ອທຽບກັບຕົ້ນສະບັບແລ້ວ Bugonia ຖືວ່າເບົາບາງກວ່າຫຼາຍ. ເຖິງວ່າເນື້ອເລື່ອງຈະແຕກຕ່າງກັນ, ໂດຍສະເພາະໃນຊ່ວງທ້າຍເລື່ອງ, Bugonia ໄດ້ຮັບແຮງບັນດານໃຈມາຈາກຮູບເງົາທຣິລເລີຂອງເກົາຫຼີໃຕ້ເລື່ອງ Save the Green Planet! ເຊິ່ງເປັນຮູບເງົາທີ່ຫາເບິ່ງຍາກຈາກຜູ້ກຳກັບ Jang Joon-hwan ທີ່ເຄີຍເປັນຮູບເງົາແບບ “ຮູ້ກັນສະເພາະກຸ່ມ” ຈົນກະທັ້ງ Arrow Video ໄດ້ນຳມາປ່ອຍໃນຮູບແບບແຜ່ນ 4K UHD ໃນປີນີ້.

ເວົ້າງ່າຍໆກໍຄື Save the Green Planet! ເນັ້ນໜັກໄປທາງຄວາມສະຫຍອງຂວັນ ແລະ ສາກທໍລະມານຫຼາຍກວ່າ Bugonia ເຊິ່ງເປັນຮູບເງົາຕະຫຼົກ. ມັນຖືກປ່ອຍອອກມາໃນປີ 2003, ກ່ອນທີ່ອິນເຕີເນັດຈະເຂົ້າມາມີບົດບາດໃນທຸກດ້ານຂອງຊີວິດສະໄໝໃໝ່. ໃນເວລານັ້ນ, ທິດສະດີສົມຄົບຄິດຍັງເປັນເລື່ອງທີ່ຢູ່ຂອບນອກຫຼາຍກວ່າປັດຈຸບັນ, ແລະ ຮູບເງົາເລື່ອງນີ້, ໂດຍສະເພາະຕອນຈົບ, ຈຶ່ງໃຫ້ຄວາມຮູ້ສຶກທີ່ແຕກຕ່າງກັນຢ່າງສິ້ນເຊີງ.

ວິທີທີ່ດີທີ່ສຸດໃນການເບິ່ງຮູບເງົາທັງສອງເລື່ອງນີ້ແມ່ນການເບິ່ງຄູ່ກັນ: ເມື່ອເບິ່ງຮ່ວມກັນ, Save the Green Planet! ແລະ Bugonia ເປີດເຜີຍໃຫ້ເຫັນຫຼາຍຢ່າງກ່ຽວກັບຜົນກະທົບຂອງອິນເຕີເນັດທີ່ມີຕໍ່ປະຫວັດສາດໃນສະຕະວັດທີ 21. (Bugonia ຍັງສາມາດເບິ່ງຄູ່ກັບ Eddington, ຮູບເງົາຕະຫຼົກຮ້າຍອີກເລື່ອງໜຶ່ງໃນປີ 2025 ກ່ຽວກັບວັດທະນະທຳສົມຄົບຄິດ, ກຳກັບໂດຍ Ari Aster ຜູ້ຜະລິດ Bugonia ແລະ ນຳສະແດງໂດຍ Stone ເຊັ່ນກັນ.) ແຕ່ເຖິງຈະເບິ່ງແຍກກັນ, Bugonia ກໍເປັນຮູບເງົາທີ່ມີຫຼາຍສິ່ງໃຫ້ຄິດກ່ຽວກັບວິທີທີ່ພວກເຮົາກ້າວມາຮອດຈຸດນີ້ ແລະ ວິທີທີ່ພວກເຮົາໃຊ້ຊີວິດໃນປັດຈຸບັນ.

Bugonia ສາມາດຮັບຊົມໄດ້ແລ້ວທາງ Netflix.