30 ປີກ່ອນ, Star Trek ໄດ້ກາຍເປັນທັງໝົດ ‘Black Mirror’ ດ້ວຍຕອນໜຶ່ງທີ່ໜ້າຢ້ານ

(SeaPRwire) –   Star Trek ມັກຈະມອບຄວາມຊົງຈຳໃນອະດີດໃຫ້ກັບຜູ້ຄົນ. ສິ່ງທີ່ໂດ່ງດັງທີ່ສຸດຄືຕອນຄລາສສິກຂອງ Next Generation ທີ່ຂຽນໂດຍ Morgan Gendel ໃນຫົວຂໍ້ “The Inner Light” ເຊິ່ງອະນຸຍາດໃຫ້ Jean-Luc Picard ໄດ້ໃຊ້ຊີວິດທັງຊີວິດພາຍໃນເວລາພຽງບໍ່ເທົ່າໃດນາທີ. TNG ໄດ້ສ້າງຄວາມເຈັບປວດໃຈໃຫ້ Picard ຫຼາຍຂຶ້ນໂດຍການໃຫ້ Sarek ເຮັດການເຊື່ອມຕໍ່ທາງຈິດ (mindmeld) ກັບລາວຫຼາຍກວ່າໜຶ່ງຄັ້ງ ເຮັດໃຫ້ຄວາມຊົງຈຳຂອງຄອບຄົວເຫຼົ່ານັ້ນ ລວມເຖິງ Spock ກາຍເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງລາວເຊັ່ນກັນ. ເມື່ອບໍ່ດົນມານີ້, ທັງ Strange New Worlds ແລະ Starfleet Academy ກໍໄດ້ນຳໃຊ້ຫົວຂໍ້ຄວາມຊົງຈຳທີ່ຖືກບີບອັດນີ້ເຊັ່ນກັນ ດ້ວຍຜົນລັພທີ່ອ່ອນໂຍນແລະໜ້າເສົ້າໃຈ. ແຕ່ຈະເປັນແນວໃດຖ້າຫາກວ່າເລື່ອງຄວາມຊົງຈຳທີ່ເກີດຂຶ້ນທັນທີນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ຄະຕິສອນໃຈທາງວິທະຍາສາດທີ່ອ່ອນຫວານ? ຈະເປັນແນວໃດຖ້າຫາກວ່າການມີຄວາມຊົງຈຳທີ່ຖືກບີບອັດແລະຖືກຝັງໄວ້ນັ້ນ ເປັນການລົງໂທດ?

30 ປີກ່ອນ, ໃນຊ່ວງອາທິດວັນທີ 15 ເມສາ 1996, Deep Space Nine ໄດ້ປ່ຽນແນວທາງຂອງການຫັກມຸມທາງວິທະຍາສາດນີ້ດ້ວຍຕອນທີ່ໂຫດຮ້າຍທີ່ຊື່ວ່າ “Hard Time”. ສ່ວນໜຶ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ມັນໜ້າຂົນລຸກກໍຍ້ອນວ່າມັນບໍ່ໄດ້ພະຍາຍາມປິດບັງການຫັກມຸມທາງວິທະຍາສາດນັ້ນ. ແຕ່ກົງກັນຂ້າມ, “Hard Time” ໄດ້ໂຈມຕີປະເດັນຕ່າງໆໃນແບບທີ່ Black Mirror ອາດຈະເຮັດໃນທຸກມື້ນີ້. ມັນບໍ່ແມ່ນກ່ຽວກັບການເປີດເຜີຍວ່າຄວາມຊົງຈຳເຫຼົ່ານີ້ເປັນ “ຂອງປອມ”, ແຕ່ກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ມັນອາດຈະເຮັດກັບຄົນຜູ້ໜຶ່ງຫຼັງຈາກທີ່ຄວາມຈິງຖືກເປີດເຜີຍອອກມາ.

ສິ່ງທີ່ສະຫຼາດທີ່ສຸດກ່ຽວກັບ “Hard Time” ຄືສິ່ງທີ່ອາດຈະເປັນການຫັກມຸມແບບ Twilight Zone ໄດ້ຖືກເປີດເຜີຍໃນນາທີກ່ອນທີ່ລາຍຊື່ຜູ້ສ້າງຈະປະກົດຂຶ້ນ. Chief O’Brien (Colm Meaney) ກຳລັງນັ່ງຢູ່ໃນຫ້ອງຂັງທີ່ແປກປະຫຼາດ, ແຕ້ມລວດລາຍທີ່ສວຍງາມໃສ່ພື້ນຊາຍ. ພະລັງງານສີຂຽວບາງຢ່າງໄຫຼຜ່ານຫ້ອງ ເຊິ່ງຄາດວ່າເປັນການຂ້າເຊື້ອ ແລະລຶບລາຍແຕ້ມຊາຍຂອງລາວອອກ. ລາວມີໜວດຍາວເຟື້ອ ແລະພວກເຮົາກໍຄິດຢ່າງຈະແຈ້ງວ່າ ນີ້ຄື O’Brien ໃນເວີຊັນທີ່ແກ່ກວ່າ. ທັນໃດນັ້ນ, ຜູ້ຄຸມຄຸກຕ່າງດາວບອກວ່າລາວໄດ້ຢູ່ທີ່ນັ້ນມາ 20 ປີແລ້ວ ແລະເຖິງເວລາທີ່ຈະປ່ອຍຕົວລາວ. ຕັດພາບມາທີ່ປັດຈຸບັນ, O’Brien ຄົນໜຸ່ມທີ່ພວກເຮົາຄຸ້ນເຄີຍກຳລັງຖືກປົດອອກຈາກຕຽງການແພດໃນຂະນະທີ່ Kira (Nana Visitor) ເບິ່ງດ້ວຍຄວາມເສົ້າໃຈ. Miles ມີອາການທາງຈິດທີ່ເຫັນພາບຫຼອນບໍ? ບໍ່ແມ່ນ, ຫຼັງຈາກຖືກກ່າວຫາວ່າເປັນສາຍລັບໂດຍ Argrathi, O’Brien ໄດ້ຮັບໂທດຈຳຄຸກທີ່ຖືກປະຕິບັດຜ່ານລະບົບສະເໝືອນຈິງ.

ຈາກນັ້ນ, ຕອນດັ່ງກ່າວໄດ້ເຈາະເລິກເຖິງສິ່ງທີ່ຄວາມຊົງຈຳສະເໝືອນຈິງເຫຼົ່ານັ້ນອາດຈະເຮັດກັບຄົນຜູ້ໜຶ່ງ ແລະວິທີທີ່ຄົນເຮົາຈະສາມາດໃຊ້ຊີວິດຢູ່ກັບການຕິດຄຸກໃນຈິນຕະນາການເຖິງ 20 ປີໄດ້ແນວໃດ. ການຫັກມຸມທີ່ໜ້າສົນໃຈທີ່ສຸດໃນທີ່ນີ້ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ການທີ່ O’Brien ມີອາການບາດແຜທາງໃຈ (trauma) ຢ່າງຮ້າຍແຮງ (ແລະເກີດຂຶ້ນທັນທີ), ແຕ່ການທີ່ລາວ ຕົວະ ກ່ຽວກັບຄວາມຊົງຈຳສະເໝືອນຈິງຂອງລາວກັບໝູ່ເພື່ອນແລະຄອບຄົວ. ການຫັກມຸມກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ລາວກຳລັງຕົວະຢູ່ນັ້ນເປັນການສະປອຍທີ່ໃຫຍ່ຫຼວງ, ແລະຖ້າທ່ານບໍ່ເຄີຍເບິ່ງຕອນນີ້ມາກ່ອນ (ຫຼືຖ້າຄວາມຊົງຈຳຂອງທ່ານເອງຖືກປ່ຽນແປງ), ທ່ານຄວນເບິ່ງ “Hard Time” ເພື່ອເປັນສັກຂີພະຍານໃນການເປີດເຜີຍນັ້ນ.

ຖ້າຄົນທີ່ທ່ານຮູ້ຈັກຖືກຫຼອກລວງໂດຍ AI bot, ພວກເຂົາຈະເວົ້າຄວາມຈິງບໍ? ອາດຈະແມ່ນ ຫຼືອາດຈະບໍ່ແມ່ນ. ມັນຂຶ້ນຢູ່ກັບລະດັບຄວາມຮູ້ສຶກຜິດທີ່ພວກເຂົາອາດຈະມີຕໍ່ຄວາມຮູ້ສຶກ ທີ່ແທ້ຈິງ ທີ່ພວກເຂົາຖ່າຍທອດໃສ່ AI. ນີ້ບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າ “Hard Time” ເວົ້າກ່ຽວກັບ AI, ແຕ່ມັນຄາດການເຖິງບົດສົນທະນາໃນຍຸກປັດຈຸບັນກ່ຽວກັບເລື່ອງນີ້. ເພື່ອນຮ່ວມຫ້ອງຂັງຂອງ O’Brien, Ee’char (Craig Wasson), ບໍ່ເຄີຍມີຕົວຕົນຢູ່ແທ້, ແຕ່ຄວາມຊົງຈຳອັນເຂັ້ມຂຸ້ນຂອງ O’Brien ທີ່ມີຕໍ່ລາວໄດ້ປ່ຽນແປງຊີວິດຂອງລາວ. ສິ່ງນີ້ແຕກຕ່າງຈາກຮູບແບບຂອງ “The Inner Light” ທີ່ຜູ້ຄົນໃນ Kataan ມີຕົວຕົນຢູ່ແທ້. ບໍ່ມີສິ່ງໃດເກີດຂຶ້ນແທ້ໃນ “Hard Time”, ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ຄວາມເຈັບປວດແລະຄວາມທຸກທໍລະມານຂອງ O’Brien ໜ້າຂົນລຸກຍິ່ງຂຶ້ນ.

ແຟນໆຂອງ DS9 ອາດຈະຮູ້ດີວ່າຊີຣີນີ້ມັກຈະມີຕອນທີ່ O’Brien ຕ້ອງຜ່ານຜ່າສະຖານະການທີ່ຮ້າຍແຮງ, ເບິ່ງຄືວ່າຜູ້ຂຽນບົດມັກຈະທໍລະມານລາວ. ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວເອີ້ນວ່າສູດ “O’Brien Must Suffer”, ຜູ້ຄວບຄຸມການຜະລິດ DS9 ມາຢ່າງຍາວນານ Ira Steven Behr ໄດ້ອະທິບາຍໄວ້ໃນ Deep Space Nine Companion ວ່າ: “ທຸກໆປີ, ພວກເຮົາຢາກເຮັດໃຫ້ O’Brien ເປັນບ້າ… ພວກເຮົາພຽງແຕ່ຢາກທຸບຕີລາວເພາະວ່າລາວເປັນຕົວລະຄອນທີ່ດີເລີດ ແລະລາວກໍເປັນຄົນທີ່ເຂົ້າເຖິງໄດ້ງ່າຍ.”

ໃນບັນດາຕອນ “O’Brien Must Suffer” ທັງໝົດ, “Hard Time” ໂດດເດັ່ນໃນຖານະຕອນທີ່ມີຄວາມຄິດສ້າງສັນທີ່ສຸດ. ສິ່ງທີ່ອາດຈະເປັນຕອນທີ່ຈົບລົງດ້ວຍ “ທັງໝົດເປັນພຽງຄວາມຝັນ” ໄດ້ກາຍເປັນບາງສິ່ງທີ່ມືດມົນກວ່າຫຼາຍ. ແມ່ນແລ້ວ, ມັນເປັນພຽງຄວາມຝັນ, ແຕ່ນັ້ນບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ທຸກຢ່າງດີຂຶ້ນ. ໃນຄວາມເປັນຈິງ, ມັນເຮັດໃຫ້ທຸກຢ່າງຮ້າຍແຮງກວ່າເກົ່າ.

Star Trek: Deep Space Nine ສາມາດຮັບຊົມໄດ້ທາງ Paramount+.